Free philosophy

now browsing by category

 

Vergeet niet te dansen

Ik streef niet naar succes, sterker nog: ik ben zo ambitieloos als het maar zijn kan.

Afgelopen maanden ben ik op retraite, expeditie en onderzoek geweest.

Wat wil ik, waar ga ik naar toe, wat moet ik bereiken?

Allemaal vragen waar ik geen antwoorden op wist.

 

Intussen kreeg ik allemaal leuke projecten op mijn pad:

  • Een proefcursus Kundalini Yoga voor studenten.

    Ik als treehugginghippie in 2002

  • Het filmen van Inspiration Monday
  • Een cocreatieproject met Shanti Silos waarbij we met allemaal boeiende mensen werken aan de film over Lichtpuntjes.

    Co(ok)creationnight

  • Het maken van een filmpje over waarmaakdagen met Bas Bakker, waar we tijdens de treinreis ook een filmpje hebben gemaakt.
  • Het filmen van de lezing van Robbert Vesseur over de GEEF-economie (helaas zit de helft van de filmpjes nog vast op een te trage geheugenkaart…)
  • Het opruimen en verhuren van mijn huis in Leiden (waar ik de meest bizarre foto’s tegenkwam)
  • Het voorbereiden van mijn overwintering in Palermo
  • Het maken van een documentaire over Liefde en open relaties
  • En intussen bestuur ik de Gangmakerij samen met vier andere fantastische gangmakers.

 

En volgens mij vergeet ik nog wat leuke tussendoortjes, opdrachten, ontmoetingen en nieuwe contacten.

Maar intussen bleef ik mijn hoofd op de muur bonzen van wanhoop: wat ga ik doen in 2013?

Tot ik vandaag bij de zoveelste wervelende filmmiddag kwam bij Shanti en zij mij toeriep: wat zie jij er stralend uit!

Huh? Ik? Stralend?

Ja verrek, ik doe allemaal leuke dingen en ik leef helemaal in het moment, want tja, ik heb namelijk geen doel en geen ambitie.

En toen kwam ik dit filmpje tegen:

 

Wakker worden!

Het leven is allang begonnen, geniet van elke seconde, maak er een feest van, ga spelen, leven en je hart volgen.

En dat deed ik dus al, waarschijnlijk al mijn hele leven maar was ik elke keer ergens naar toe aan het werken….dat tentamen….die scriptie….een betere stage….meer opdrachten…..en intussen bestaat er geen gelukzalig gevoel van succes, dat je iets bereikt hebt, dat je er eindelijk bent.

Begin daarom meteen met het realiseren van je dromen: doe wat je altijd had willen doen.

In mijn geval: ik heb meteen een eigen semi-profesionele videocamera aangeschaft.

Leuk detail: op de doos van Coolblue is een bedankkaartje geprint voor je buren, mocht je pakketje daar beland zijn. In mijn geval niet maar ik ga er toch stiekem iemand mee verrassen.

Echt, het Sinterklaasgevoel was helemaal terug, ik was zo blij als een kind!

 

Sta even stil

Ik ben weer toe aan iets nieuws, hard gewerkt en nu even tijd nodig om stil te staan.

Mijn Linkedin-profiel heb ik al aangepast: ik ben op retraite. Alle klussen en banen afgevinkt.

Werkloos dus? Absoluut niet.

 

Werkloos bestaat in mijn optiek niet.

 

Je kiest ervoor om even niks te doen, omdat je dat nodig hebt. Er is namelijk altijd werk. We moeten ook af van het concept dat een ander je moet vertellen wat je zou moeten doen, jouw leven is jouw levenswerk.
Maak er dan ook werk van!

 

Ontdek je missie en passie wat je wilt in het leven, wat je wilt bijdragen aan de mensen om je heen en de stad waar je woont. Er is altijd wel wat te doen, stilstaan en niks doen is dus bijna niet mogelijk, tenzij je geen uitweg meer zit.

 

Stilstaan en reflecteren wat je wilt, dat is al een job ansich.

 

Foto: Jules Stoop. Bewerking: Chiara

Ja maar ik moet geld verdienen!

Ja maar hoe komt er brood op de plank?

 

We hebben zo weinig vertrouwen in elkaar en deze zorgstaat waar we al meer dan 60 jaar aan werken, zodat niemand wat te kort komt.

Er wordt voor je gezorgd, heus, vertrouw me, niemand wilt dat je verhongert en op straat terecht komt, tenzij je zo eigenwijs bent dat je alle hulp die je krijgt afwijst, de zogenaamde zorgmijders.

 

Maar als je openstaat voor hulp, dan komt die er wel.

 

Ik heb dagen gehad dat ik het-echt-niet-meer-wist,

dat ik wanhopig was en ik niet wist waar ik moest beginnen.

Toen de mensen in mijn omgeving eenmaal wisten dat ik in nood was, kreeg ik alle hulp, liefde, aandacht dat ik nodig had om er weer uit te komen. Van familie maar ook van compleet vreemden die compassie voelen en je willen helpen.

 

Heb vertrouwen in de mensen om je heen, want die zijn namelijk net als jij.

 

Jij wilt toch ook niet dat je buurman, vriend, zoon of collega ten gronde gaan en dat je alles zult doen om

die persoon verder te helpen, ook als is het maar een goed gesprek, een maaltijd of een tip naar een persoon die ze

verder kan helpen.

 

Zo kom ik steeds een stapje verder in het leven, elke keer lijkt er crisis, drama, paniek, en dan uit ik dat, naar de mensen om mij heen die ik vertrouw en aan onze Lieve Heer/ Almachtige/Moeder Aarde/Helende Energie (kies iets wat bij je past) en dan accepteer ik alle hulp die ik krijg en geef ik mijzelf compleet over aan de mensen die van mij houden.

 

Tot zover, morgen weer een dag.